12 Φεβρουαρίου 1950, ιδρύεται η Eurovision

Σαν σήμερα: 12 Φεβρουαρίου 1950, ιδρύεται η Eurovision

Ιδρύεται η European Broadcasting Union (EBU), η γνωστή μας Eurovision.

Η Ελλάδα έχει συμμετάσχει στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 37 φορές από το 1974, με εξαίρεση το 1975, το 1982, το 1984, το 1986, το 1999 και το 2000. Η Ελλάδα κέρδισε για πρώτη φορά το 2005 με το My Number One της Έλενας Παπαρίζου.

Ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Ελλάδας, η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) μεταδίδει τον διαγωνισμό στην Ελλάδα κάθε χρόνο και οργανώνει τη διαδικασία για την επιλογή της ελληνικής συμμετοχής.[2]

Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα (1974-1999), η Ελλάδα είχε πετύχει μόνο δύο φορές αποτέλεσμα στην 5άδα. Η πρώτη ήταν το 1977 όταν το “Μάθημα Σολφέζ” έφερε την χώρα χώρα στην 5η θέση και, ξανά το 1992 με την Κλεοπάτρα που ερμήνευσε το “Όλου του κόσμου η ελπίδα”. Από το 2001 και μετά, η Ελλάδα αναδείχθηκε μία από τις πιο επιτυχημένες χώρες στον διαγωνισμό όταν από το 2004 έως το 2011 τερμάτιζε πάντα στην πρώτη 10αδα, συμπεριλαμβανομένου τρίτες θέσεις το 2001 για τους Antique, το 2004 για τον Σάκη Ρουβά και το 2008 για την Καλομοίρα.

Ως το 2015 η Ελλάδα ήταν μία από τις χώρες μαζί με την Ρωσία, την Ρουμανία, το Αζερμπαϊτζάν και την Ουκρανία, που ποτέ δεν είχε αποκλειστεί, από την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004. Το 2016 το ρεκόρ αυτό καταλήφθηκε, όταν η Ελλάδα απέτυχε να προκριθεί για πρώτη φορά με τους “Argo”.

Μετά το ντεμπούτο της το 1974, η Ελλάδα δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1975 για «άγνωστους λόγους», σύμφωνα με την EBU, αλλά διαπιστώθηκε ότι η απόσυρση ήταν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το ντεμπούτο της Τουρκίας στη Eurovision και την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.[3][4]

Η Ελλάδα είχε αποκλειστεί το 1982, αφού αποκαλύφθηκε ότι το “Σαρανταπέντε Κοπελιές” του Θέμη Αδαμαντίδη, κυκλοφόρησε στο παρελθόν. Ένα γνωστό ελληνικό λαϊκό τραγούδι είχε αναθεωρηθεί για τον διαγωνισμό, αλλά παραβίασε τους κανόνες δεδομένου ότι όλα τα τραγούδια πρέπει να είναι πρωτότυπα όσον αφορά την σύνθεση των τραγουδιών και των οργάνων και δεν μπορεί να είναι διασκευές. Η Ελλάδα αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμο, και αφέθηκε να επιστρέψει το επόμενο έτος.[5] Αν ο Αδαμαντίδης εκτελούσε το “Σαρανταπέντε Κοπελιές”, εμφανιζόταν δεύτερος στο Χάρογκειτ.[6] Μετά την επιστροφή της το 1983, η ΕΡΤ αποφάσισε ότι όλα τα τραγούδια ήταν “χαμηλής ποιότητας” και αποφάσισε να μην συμμετάσχει στο διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1984.

Η Ελλάδα επέστρεψε και πάλι στο Διαγωνισμό το 1985, και η Πωλίνα επιλέχθηκε στην εθνική επιλογή του 1986 να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1986 στο Μπέργκεν της Νορβηγίας, αλλά η ΕΡΤ αποσύρθηκε από το διαγωνισμό απροσδόκητα. Η Πωλίνα δήλωσε ότι αυτό οφειλόταν σε πολιτικές ταραχές στην Ελλάδα εκείνη την εποχή,[7] σημειώθηκε από μια ιστοσελίδα της Eurovision, ότι είχαν μάθει ότι ο πραγματικός λόγος ήταν ότι ο διαγωνισμός επρόκειτο να πραγματοποιηθεί το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου.[7][8]

Η Ελλάδα επέστρεψε στο διαγωνισμό 1987 και συμμετείχε κάθε χρόνο μέχρι το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1998, όπου δεν επιτρεπόταν να συμμετάσχει, γιατί τα τελευταία πέντε χρόνια, οι βαθμοί της Ελλάδας είχαν πέσει κάτω από το όριο, μετά την 20η θέση του συγκροτήματος “Θάλασσα” και της Διονυσίας Καρόκη το 1998. Το επόμενο έτος, η ΕΡΤ ανακοίνωσε ότι δεν θα επιστρέψει στο διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2000 για οικονομικούς λόγους.

Τριάντα ένα χρόνια μετά το ντεμπούτο της, η Ελλάδα κέρδισε για πρώτη φορά το 2005 με την Έλενα Παπαρίζου και το τραγούδι “My Number One”, το οποίο κατείχε το ρεκόρ για το μεγαλύτερο αριθμό των δώδεκα βαθμών που δόθηκαν σε ένα τραγούδι (δέκα συνολικά) μαζί με την Κατρίνα και των Waves το 1997, με το “Love Shine A Light”. Το τραγούδι έκανε την Ελλάδα την πρώτη χώρα (που δεν είναι μέλος των Big Five) να κερδίσει το διαγωνισμό, χωρίς να περάσει από έναν ημιτελικό. Μετά την Eurovision, το τραγούδι έφτασε στην κορυφή των charts στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στη Σουηδία και εισήλθε στην πρώτη δεκάδα των charts στη Ρουμανία, στην Ολλανδία, στην Ουγγαρία, στο Βέλγιο, καθώς και στο αμερικανικό Billboard Hot Club Play Chart. Το 2005, η Eurovision πραγματοποίησε ένα επετειακό πρόγραμμα, το Congratulations, για να γιορτάσει τα 50 χρόνια του διαγωνισμού, στον οποίο, το “My Number One” ήρθε τέταρτο στην ψηφοφορία για τα πιο δημοφιλή τραγούδια μισού αιώνα Eurovision, πίσω από το “Hold Me Now” (Ιρλανδία 1987, Τζώνι Λόγκαν), το “Nel blu Dipinto di blu” (Ιταλία 1958, Ντομένικο Μοντούνιο) και το “Waterloo” (Σουηδία 1974, ABBA).

Πριν από τη νίκη της Ελλάδας, η υψηλότερη βαθμολογία ήταν η τρίτη θέση, που επιτεύχθηκε από τους Antique (εκ των οποίων η Έλενα Παπαρίζου ήταν μέλος) το 2001 με το “Die For You” και στη συνέχεια και πάλι από τον Σάκη Ρουβά το 2004 με το “Shake It”. Το λιγότερο επιτυχημένο αποτέλεσμα της Ελλάδας ήταν 20η θέση το 1998 με το τραγούδι “Μια Κρυφή Ευαισθησία” από το συγκρότημα “Θάλασσα” και τη Διονυσία Καρόκη, το οποίο έλαβε 12 βαθμούς στο σύνολο, απο την Κύπρο.

Το 2006, ο 51ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στην Ελλάδα, μετά τη νίκη της Έλενας Παπαρίζου το προηγούμενο έτος. Οι δύο οικοδεσπότες ήταν ο γνωστός τραγουδιστής και πρώην αγωνιζόμενος, ο Σάκης Ρουβάς και η Ελληνικοαμερικάνα παρουσιάστρια Μαρία Μενούνος. Η τραγουδίστρια που εκπροσωπούσε την Ελλάδα ήταν δημοφιλής Ελληνοκύπρια, Άννα Βίσση.

Από το 2004 έως το 2006, η ΕΡΤ είχε επιλέξει υψηλού προφίλ καλλιτέχνες στο εσωτερικό της δημιουργούσε εθνικούς τελικούς για να επιλεχθεί το τραγούδι, ενώ το 2007 και το 2008 πραγματοποιήθηκε μια τηλεοπτικός εθνικός τελικός για να επιλεγεί και το τραγούδι και ο καλλιτέχνης. Για το 2009, η ΕΡΤ εξασφάλισε έναν καλλιτέχνη υψηλού προφίλ για άλλη μια φορά και προγραμμάτισε ένα εθνικό τελικό για να επιλεγεί το τραγούδι.[9]

Η Ελλάδα είναι η πιο επιτυχημένη χώρα του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, μετά την εισαγωγή του ημιτελικού γύρου το 2004.[10] Η Ελλάδα τερματίζει μέσα στην πρώτη δεκάδα μετά την προώθηση στους τελικούς κάθε χρόνο από τότε: τρίτοι το 2004, πρώτοι το 2005, ένατοι το 2006, έβδομοι το 2007, τρίτοι το 2008, έβδομοι το 2009, όγδοοι το 2010 και έβδομοι το 2011. Ωστόσο, αυτό το ρεκόρ έσπασε το 2012, όταν η Ελευθερία Ελευθερίου τερμάτισε στην 17η θέση με το τραγούδι “Aphrodisiac” στον τελικό. Ωστόσο, στην τηλεψηφοφορία, η Ελευθερία τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα στον τελικό (9ος με 89 βαθμούς). Η τύχη της Ελλάδας ήρθε πίσω το 2013, όταν το τραγούδι “Alcohol Is Free” τερμάτισε στην 6η θέση πράγμα που σημαίνει ότι το ρεκόρ άνοιξε εκ νέου. Στον αμέσως επόμενο διαγωνισμό, η Ελλάδα κατέλαβε τη χειρότερη της θέση, όπως και το 1998, καθώς τερμάτισε 20η, με το τραγούδι Rise Up, των Freaky Fortune.[11] Ενώ στον διαγωνισμό του 2015, τερμάτισε 19η. Το 2016 η Ελλάδα δεν κατάφερε να προκριθεί.

Από τον Ιούνιο του 2015, το μουσικό κανάλι MAD TV παράγει τον ελληνικό εθνικό τελικό σε συνεργασια με την ΕΡΤ. Το 2016, η ΕΡΤ έστειλε με απευθείας ανάθεση στην Στοκχόλμη, το γκρουπ Άργκο με το τραγούδι “Utopian Land” που πήρε μέρος στον 1ο Ημιτελικό, αλλά απόκλείστηκε από τον τελικό καταλαμβάνοντας την 16η θέση απο τις 18 συμμετέχουσες χώρες.